Boz Ayıları Tanıyalım

BOZ AYILAR (Ursus arctos)

Hadi biraz ‘’Bozayıların (Ursus arctos)’’ peşinden gidelim
Onların izlerini ve özelliklerini öğrenelim.
Bu arkadaşların renkleri bozdan kahverengiye değişebilir.

Ormanda, bodur bitkili alanlar ve çıplak sarp dağlarda onların izine rastlayabilirsiniz.
Genelde gece çalışırlar, eğer burunları ortamı güvenli bulursa gündüzleri de etkindirler.
Mağaralar ve kaya kovukları barınma alanlarındandır.
Ortalama 25 yıl yaşarlar
Türkiye’ de Bolu’dan Artvine Karadeniz Bölgeleri ile Doğu Anadolu bölgesinde görülebilirler.

Boz ayıların anatomik özellikleri

Bozayılar görkemli cüssesine rağmen oldukça ürkek ve korkak canlılardır. İnsanlar ile karşılaşmamaya çalışırlar. Ani karşılaşmalarda veya ürktüklerinde en yakın gizlenme alanına kaçmaya çalışıp gözden kayboluncaya kadar koşarlar. Mesafe tayin etmek adına arada ne kadar uzaklaştığını anlamak için geri dönüp bakar ve koşmaya devam ederler. Ayıları Ürkütmeyin

Ayılar birbirlerine karşı önleyici tavır sergilerler, bunlardan birkaçı;
Ağaç gövdelerini kemirmek, Sırt tüylerini ya da pençe izlerini bırakmak. (Bu kalıntılar ile birbirlerinin büyüklükleri hakkında yorum yapabilirler. )
Yavru ayılar büyüyünceye kadar Erkek ayılar tarafından öldürülebilir bu yüzden dişi ayılar sinirli ve tedbirli davranış sergilerler.
Ayıların hafızası çok iyidir ve kolayca öğrenebilirler.
Genellikle tek yaşarlar ama gezdikleri alanlar örtüşürse kalabalıklaşabilirler.

Genel Özellikleri

Bilimsel adı: Ursus arctos
Ağırlık : 80 – 600 kg (Yetişkin)
Boy: 1,4 – 2,8 m (Yetişkin, Baş ve vücut))
Ön ayak uzunluğu: 18 cm
Ön ayak genişliği: 21 cm
Arka ayak uzunluğu: 27 cm
Arka ayak genişliği: 17 cm

Beslenme

Omnivor yapısındadır. (Hepçil) yani ne bulursa yiyenlerden
Geniş bir besin aralığı olsa da genelde otçul diyetini tercih ederler.
Kurt ve yaban domuzları ile rekabet halindedir. Yaban domuzlarının yavrularını yiyebilirler, Kurtlardan ilkbahar ve kışın ekolojik koşullardan dolayı çekinirler.

KaynaklarAmbarlı, H., Bilgin, C.C. 2008. Türkiyenin kuzeydoğusunda İnsan- Bozayı çatışması: Karşılaşmalar, zararlar ve yaklaşımlar. Ursus 19 (2):146–153.  Ambarlı, H. 2006. Artvin Yusufeli’de ( Türkiye’nin kuzeydoğusunda) insan-bozayı çatışmasının zamansal ve mekansal analizi. Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara, Türkiye. 94 sayfa.

Demirsoy, A. 1996. Türkiye Omurgalıları, Memeliler. Meteksan A.Ş. Ankara.

Pasitschniak-Arts, M. (1993). Memeli Türleri no. 439: Ursus arctos. American Society of Mammalogists. Sayfa 1-10.

Turan N., 1984. Türkiye’nin Av ve Yaban Hayvanları, Memeliler.


İçeriği hazırlayan ; Yağız Derolur

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir